Vermenigvuldigingsdans: is dat nog een ding?

Op een privéfeest vat het dansgedeelte meestal aan met een openingsdans door het koppel dat het feest heeft ingericht. Na een openingsdans de dansvloer vullen kan in sommige gevallen de grootste uitdaging van de avond zijn.

Decennia geleden was het gebruikelijk: de vermenigvuldigingsdans. Meestal werd dit gedaan met marchedans, via een of andere schlager. Het inrichtende koppel gaat elk een andere partner halen uit de zaal. Na twee koppels zijn het er vier. Van vier gaan we naar acht. En in enkele keren zou in principe iedereen al zwierend over de vloer moeten draaien…

Maar zelfs in de jaren 80 hadden vele feestvierders die nu ondertussen 60 jaar zijn er al een hekel aan. En hoe verder de tijd vordert, hoe minder succesvol dit systeem nog is.

Als enkele koppels verondersteld zijn om nieuwe partners in de zaal te zoeken, dan doen zij dit niet zomaar op commando van de dj! Ze wisselen gewoon van partner met iemand die al op de vloer was met een eerdere danspartner. Dat is gemakkelijker. Of ze gaan wel terug naar de tafels. Maar niet om een nieuwe partner uit te nodigen. Ze nemen gewoon weer plaats op hun stoel. In sommige gevallen kijken ze letterlijk naar de dj en schudden met het hoofd van “nee”. Als de dj na twee oproepen aan vijf koppels geraakt, dan is de volgende uitkomst soms nog twee of drie koppels.

Het afroepen door de dj is ook één van de vervelendste klussen en eigenlijk ook een passage waar de gasten in hun beleving wensen dat ze over is. “Opgelet beste genodigden, kies iemand die nog néééérzit in de zaal”… en “vééérmenigvuldigen”, “changer”…

Nee, we gaan niet “vermenigvuldigen”. Want het overgrote deel van genodigden op een privéfeest wil daar niet (meer) aan meewerken.

Wat kunnen we dan wel doen?

Bij ons in West-Vlaanderen heerst er wel wat schroom. Zo hebben de meeste aanwezigen een houding van meedoen op voorwaarde dat er eerst anderen voorgaan. Iedereen wacht liever af. Maar die luxe hebben we niet. Als iedereen zo denkt raken we niet op gang. Op een privéfeest draaien we liever niet eerst een uur muziek voor een lege vloer. Dus moeten we minstens het aanvangsmoment goed organiseren en orkestreren.

Geen enkele dj kan een dansvloer vol toveren met het draaien van een magische plaat. De gasten moeten effectief naar de vloer stappen en meedoen. Hoe kunnen we dit op gang zetten?

De beste manier om mensen naar de dansvloer te laten komen is het als inrichter persoonlijk vragen. Niet op het moment zelf. Maar op voorhand. Het werkt bijvoorbeeld aanstekelijk als bij aankondigen tijdens de openingsdans plots zonder aarzelen de hele resterende groep aan de eretafel recht staat en rondom het inrichtende koppel komt meedoen. Het werkt nog aanstekelijker als er andere koppels van andere tafels rechtstaan en zich ook richting dansvloer begeven.

Het is logisch. Het is de meest efficiënte manier. Maar u moet het zelf vragen.

Denk niet meteen dat alles vanzelf gaat. Zo werkt de menselijke dynamiek niet. Iedereen wacht af. En doet mee wanneer het overduidelijk is dat ze daar niet opvallen of alleen bij u en enkele naasten staan.

Succes!